We hebben altijd lief
We hebben altijd lief. Ons hart staat open maar niet meer voor iedereen. Maar velen hun hart is gebroken. Waardoor we ons verraden, eenzaam en heel alleen kunnen voelen.
We hebben altijd lief
Vertrouwen is iets wat we moeten leren. Te leren vertrouwen op onszelf. Want pas dan weet je en voel je wie wel of niet te vertrouwen is. Vaak hebben we ons bezeerd om rechtop te blijven. En niet te struikelen. En altijd lief te hebben. Ongeacht de uitdagingen, we hebben altijd lief.
Als we toch vielen dan stonden we weer op en gingen we uiteindelijk toch weer door met opgeheven hoofd ook al waren we angstig. Toch blijven we liefhebben ook al weten we diep van binnen dat niet iedereen onze liefde waard is. Maar onvoorwaardelijk hebben we altijd lief.
Benader de mens in liefde
Spiritueel gezien zou je dan moeten zeggen benader de mensen in liefde. Dat zit in ons en dat zullen we altijd blijven doen. Liefde moeten we altijd geven, want de mens is liefde. Maar doe dat wel vanuit de liefde voor jezelf. En als we elkaar benaderen, laten we een ding niet vergeten: we hebben altijd lief.
Lang hebben we de hoop gehad dat er iets zou kunnen veranderen. In die zin, dat liefde alle ruimte zou krijgen. Maar als we niet leren wat liefde is. En we maken teleurstellingen mee. Dan wordt de mens hard. Terwijl die juist dan liever voor zichzelf zou moeten worden.
We kennen elkaar niet
Niemand ziet je zoals je echt bent. Ook al denkt men van wel. Want we hebben allemaal vermommingen. Omdat in ons angst zit in plaats van liefde. Achter al die maskers, weet dat we altijd lief hebben.
Ieder mens verstopt zijn ware zelf
Maar als je jezelf niet toont aan anderen, zoals je werkelijk bent. Dan hou je ook een deel voor jezelf verborgen. Hoe kun je dan ooit gelukkig zijn met jezelf als je niet oprecht bent met je schaduwzijde? Maar ondertussen hebben we altijd lief. Liefde is ons fundament, zelfs als we onszelf verstoppen.
Labels opgeplakt
Velen spreken over Narcisme, egoïsme, borderline en noem maar op. Maar uiteindelijk zijn we allemaal roepende in de grote woestijn van het leven. Omdat de mens de liefde niet nog kan zien, zoals deze wel te zien is. En toch, ongeacht de labels die geplakt worden, hebben we altijd lief. Het begint namelijk bij onszelf. Liefde is wie wij zijn en voor onszelf uit mogen leven. Waar liefde altijd het antwoord is, kan die liefde pas worden toegepast. Maar zolang de mens dit niet ziet. Kan die het ook niet juist toepassen.
Op de eerste plaats
Hopelijk komt er een tijd waarin we onszelf op de eerste plaats kunnen gaan zetten. Want als ieder mens dat aangeleerd gaat krijgen. Verdwijnen de labels, de nep, je mooier voordoen. Maar vooral de angst. Waaruit we nu leren te leven. En angst is het tegenovergestelde van liefde. Angst kan niet liefhebben. Liefde, trots en sterk, blijft altijd bij ons.
We hebben altijd lief. Maar dat dus weten en bewust van zijn? Nee.
Bekijk alle consulenten





